De afgelopen jaren ligt er een duister laagje over de man met de witte baard en zijn bende. Terwijl de kinderen vrolijk zingen zachtjes gaat de paardenvoetjes, doen de volwassenen een wedstrijdje wie het hardst kan mekkeren. Maar loopt nu niet het verkeerde dier op het dak? In zie namelijk een heel interessant gelijk doel. En dat is vrijheid. En dáár, heb ik wel wat over te zeggen, ja. Dus mag ik even mee mekkeren in deze zwarte pieten discussie?

Lees ook: “Andere manieren om Kerst – of Sinterklaas – te vieren (met de focus op aandacht voor elkaar)”

De zwarte pieten discussie

Ik heb mij wel een beetje ingelezen hoor. De mooie kant van Sinterklaas, de traditie. Het op díe manier vieren, precies zoals in mijn jeugd. Die herinneringen zijn waardevol. Moet dit weg? Ik wil alleen maar de vrijheid om het te vieren op mijn manier..

Maar de andere kant heeft hierbij vanuit nog vroeger hele andere herinneringen. En die zijn niet bepaald leuk. Racisme, onderdrukking, ongelijkwaardigheid. En elk jaar opnieuw wordt dit in stand gehouden. Lekker met je neus op de feiten. Moet dit blijven?
Ik wil alleen maar de vrijheid om het te vieren op mijn manier..

Freedom for all

Een beetje zo van: de ene zijn vrijheid, is de ander zijn onvrijheid. Best verdrietig. Zou er ook een maniertje zijn om iedereen zich vrij te laten voelen?

Want er zijn toch geen stoute kinderen bij..

De oplossing van het zwarte pieten debat

Ik vraag het gewoon even aan jou: Is het denk je simpelweg de oplossing dat het sinterklaasfeest wordt afgeschaft of op één bepaalde manier wordt gevierd? Is het zo dat als je alle feiten op een rij zet, dat dan DE waarheid boven tafel komt?

Of gaat het allemaal om een gevoel?

Jouw mening over hoe het sinterklaasfeest het leukst is. Jouw vrijheid om het te vieren op je eigen manier. Wat is nu eigenlijk de essentie achter de mening?

Zoveel mensen, gekke mensen

Er zijn zoveel mensen. Mensen met ontelbare, onderlinge variabelen. En tegelijkertijd zijn wij precies hetzelfde: wereldmensen. En al die gekke mensen. Jij en ik. Zij. Wij. Wij willen allemaal onze eigen mening mogen hebben. Onze eigen manier van zijn. Dat is vrijheid.

Deze strijd gaat om iets anders

Achter de kwaadheid, het verdriet, de angst, het geschreeuw of de stille protesten zie ik die wilskracht. Een oerkracht die sterker is dan onszelf.

Jij wilt het recht op je eigen mening. Jij wilt gewoon vrijuit kunnen zijn wie je bent. Een waardige strijd!

Maar gaat deze strijd om het duidelijk maken van je punt, naar anderen toe? Of durf je dieper? Want er is nog wel iets krachtigers..

Kan ik mijn volledige vrijheid en mening bij mijzelf houden? Kan ik accepteren dat andere mensen, het anders zien?

Ik bedoel laten we effe eerlijk zijn.

Het recht om te zijn wie je bent. En het recht te vinden wat je vindt, kan alleen als je ook kunt accepteren dat anderen dat mogen.

Deze strijd gaat over jezelf.

De essentie van de zwarte pieten discussie: een kleine nuance

Iemand zegt tegen mij: “Nee nee, het zit zó!” Dan denk ik: nou, dat bepaal ik wel effe lekker zelf.

Iemand zegt tegen mij: “Oh Sinterklaas? Dat vieren wij zo, en jij?” Dan zeg ik oh, wij vieren het zo. Veel plezier dan maar.

Een kleine nuance, maakt het verschil. Laat het een beetje los. Behoud de ondertoon: een kinderfeest. En laat de variabelen lekker variabel zijn.

Dus wat brengt piet ons?

Persoonlijk laat ik mij graag verrassen door Piet met een hoop verschillende stijltjes en looks. Zo verrassend en verschillend, dat ieder-ieder-iedereen zich vrij voelt. Daarnaast hoop ik op een boel choco pepernoten en die lekkere schuimpjes jammie. Maar bovenal:

ons dichter bij elkaar.

En daar is soms gemekker voor nodig. Prima. Maar nu kunnen we weer verder trippel-trappel-trippel-trappelen op dat dak. En dan, weer daarna, mag die Sint muziek weer op mute, zodat ik een jaar kan bijkomen 😉

Wat voor “type” piet mag van jou in vrijheid op het dak lopen? Doe mij maar een bio-chick Piet op hoge hakken, een pruik van struik, vegen aarde op wangen en jute zak als jurk die eco appeltjes rondstrooit :p

Afbeeldingen: eigen, Pixabay / update: 2020

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en is altijd benieuwd naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

1 Comment

Write A Comment

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.