Vroegâh, toen ik nog geen moeder was, was ik echt een vliegmachine met opruimen en schoonmaken. Ehw.. opruimwoede?! De stofzuiger en dweil sjeesden achter elkaar door, terwijl de doek ondertussen alle – maar dan ook alle – oppervlakten schoonmaakte. Alles blonk. Altijd. Alles was ook altijd netjes en opgeruimd. Zelfs na een feestje knalde ik alvast de boel ordelijk. Dan kon ik lekker uitgaren enzo. Nu lijkt alles eindeloos.

Ook leuk: “Bij ons achter de schermen (over alle ballen in de lucht houden)

Eindeloze stroom .. bah opruimen

Als moeder is het opruimen en schoonmaken ein-de-looooos!!!!

  • Een eindeloze was. Wat zeg ik? Er hangt gewoon altijd was. En waarom ik met plezier drie keer de babykleertjes waste voordat madame überhaupt geboren werd is mij een raadsel.
  • De eindeloze vaat. Hoezo pakt men (ik) dan ook elke keer een nieuw glas? Waarom?!
  • De ontplofte speelgoed massa. Elke keer als peutergirl gaat slapen, berg ik de boel weer op. En elke keer voordat ze gaat slapen is er weer een bom ontploft. Ik kan het net zo goed laten liggen.
  • Die rij schoenen in de gang. Alsof hier een weeshuis woont. En écht hoor. Elke avond breng ik ze allemaal netjes weer naar boven.
  • De badkamer is inmiddels ook een tropisch zwemparadijs voor kinderen. Sfeervol hoor, in bad gaan om even zelf te ontspannen. Met al die eendjes en bootjes om je heen.
  • Bedden verschonen is gelukkig iets wat minder vaak voorkomt. Behalve.. als peuterlief het grappig vindt om haar luier uit te trekken en dan staand te gaan plassen. Hoezo dat eigenlijk?!

En elke avond denk ik: Grrr, ik lijk wel moeder Poets. Laat het nou maar een beetje..

..om vervolgens toch maar weer het rondje te doen.

opruimen

Lees verder: “Het schoonmaken leren loslaten of een huishoudelijke hulp inschakelen 😉

Ik word nou eenmaal lekkerder wakker in een opgeruimde omgeving. Maar oh, het is zo eindeloos. Heb jij ook van die eindeloze poetsfrustraties? Of kun je goed door de janboel heen kijken (en help, hoe doe je dat dan)?

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

12 Reacties

    • Lori Reply

      Dat is ook wel lekker dat je vriend zo opruimerig is 😉 En de was ……..ja..GRR. Ik wil over een maandje ofzo weer gaan beginnen met de wasbare luiers, maar aii nog meer was?!!

    • Lori Reply

      Ja, en als je opruimen gewoon minimaliseren noemt, klinkt het ineens zo veel leuker :p

  1. Zooooo herkenbaar, punt voor punt. Ik ben nog thuis op ouderschapsverlof, dus ik vul mijn dagen met het eindeloze gewas en opgeruim. Geen idee hoe ik dat allemaal moet bolwer,en als ik weer ga werken

    • Lori Reply

      Hai, leuk dat je reageert 🙂 Tja, dat wordt nog puzzelen straks! Maar dat komt wel goed 😉

  2. Nee, ik erger me ook rot aan de zooi in huis. Inderdaad: die was! Denk je alles te hebben weg gewerkt komt de volgende lading er weer aan. Soms krijg ik mijn dochter zwart van het vuil terug van de opvang. Daar is ze kind voor, maar de vlekkenmiddeltjes zijn niet aan te slepen…

    Wat het speelgoed betreft: ik vind het echt een talent van peuters om binnen 3 seconden een slagveld te creëeren. Ik leer haar nu al om op te ruimen. Vind ze momenteel heel interessant, dus ik doe er mijn voordeel mee.
    …Romy schreef als laatst…Een nieuw thema & logo!My Profile

    • Lori Reply

      Ja, inderdaad die was. Als ik dan soms boven kom, zakt de moed mij in de schoenen. Soms ben ik wel in the flow en zet de radio aan en ga op de automatische piloot aan de slag. Maar de laatste tijd gebeurt dat eerste vaker.

  3. Ja, zo gaat dat. De hele dag opruimen. Ik ook. Inmiddels zijn die van mij iets groter, en krijg ik door dat het toch wel belangrijk is te investeren in een goede opvoeding (ruim zelf je vieze bordje eens op)… helaas doet man het ook nog steeds niet. En zoals een echte man ergert hij zich altijd net wat minder aan de troep dan ik, dus ben ik altijd degene die het eerst gaat ruimen…

  4. Ik begrijp je frustratie. Met kinderen in huis is er altijd rommel en laat ik nu ook zo zenuwachtig worden van rommel. Ik probeer de laatste tijd echt minder spullen (ook speelgoed) te kopen en doe overbodige dingen weg. Hoe minder spullen, hoe makkelijker het opruimen en poetsen wordt.
    En weet je, er is nog hoop. Mijn oudste zoon was vroeger heel rommelig en nu is hij heel erg minimalistisch ingesteld, wat resulteert in een ordelijke kamer. Heeft hij dan toch naar mij geluisterd uiteindelijk?
    …Miss Milla at Home schreef als laatst…Dag lieve Violetta…My Profile

    • Lori Reply

      Kijk, dat geeft hoop! Haha. Nu maar goed investeren en hopen op een minimalist later 🙂 Minder speelgoed kopen probeer ik ook, maar het punt is, ik heb al zo veel (oh oh zo erg).

Schrijf een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.