Als jonge mama kan ik het me goed voorstellen. De spanning van de eerste echo. Zit alles erop en eraan? Klopt het hartje? Maar wat als de echo dame plots zegt: “Gefeliciteerd, het zijn er twee.” …?

Een tweeling zwangerschap is anders

Een tweeling zwangerschap is net zo bijzonder als elke zwangerschap, maar toch een beetje anders ūüėČ Nu mijn goede vriendin en blogster van “twinstyleblog” Sonja zwanger is van een tweeling, wil ik alles weten! Hoe verloopt haar zwangerschap? Ze zal waarschijnlijk sneller groeien met twee in haar buik. Hoe zit dat met zwangerschapskleding? Ik weet dat ik me zelf op een bepaalde manier heb voorbereid, hoe bereid je de komst van twee baby’s voor?

Vorige keer las je over “zwangerschapskwaaltjes bij een tweeling”.¬†Kotsen met regelmaat (rust, reinheid en regelmaat?)

Lekker toch zwangerschappen vergelijken

Vergelijken is natuurlijk hartstikke not done, en nuttig ook niet. Want ieders ervaring en verloop qua zwangerschap is ontzettend persoonlijk. Maarrrr, het is wel leuk om gewoon even mee te neuzen. Hoe doen wij het zo (ik met een baby dochtertje en zij met haar twins). Vandaag hebben we het over ons voorgevoel en het geslacht van onze kids! Klopte jouw voorgevoel hierin?

De meeste moeders (en vaders) hebben een voorgevoel over het geslacht. Jullie?

Lori vertelt: “tussen de jongenskleding neuzen”..

Jazeker. Vanaf het allereerste moment dacht ik een meisje. Het was niet dat ik dat per se wilde, want dat maakte me echt niet uit, ik dacht het gewoon. Net zoals ik denk dat een volgend kindje ook een meisje zal zijn. Mijn man dacht in het begin ook dat het een meisje zou worden. Daarna twijfelde hij opeens heel erg. De omgeving was een beetje fifty fifty. Tijdens de 20-weken echo was ik heel erg benieuwd naar het geslacht. Dit gevoel overheerste als ik eerlijk ben de rest. Terwijl de rest vele malen belangrijker is Рde gezondheid heb ik het natuurlijk over Рmaar toch, ik ging naar de 20-weken echo met het gevoel; straks weet ik wat het wordt.

Na alle facts en checks kwam dat cruciale moment. “En hier zijn dan de beentjes..” –¬†klik –¬†Meisje. stond daar. Kippenvel all over. Wauw… een meid. Het werd nog echter allemaal. En ik dacht gelijk in het roze. Terwijl roze eigenlijk echt niet mijn ding is. Vanaf toen ging ik los met shoppen, kreeg veel kleertjes en mijn kast puilde uit van het roze. Whoops. Inmiddels is dat wat gestabiliseerd. Natuurlijk zijn de (te) kleine kleertjes al uit de kast verdwenen maar ook is mijn gedachte nu niet meer door het roze vertroebeld. Back on earth; paars, blauw, groen, van alles. Overigens ook nog gewoon roze ertussen hoor. Geheimpje, soms neus ik zelfs bij de jongenstruitjes want daar zitten soms ook leuke dingen tussen en ik houd nu eenmaal ook van stoer. Dat combineer ik dan vervolgens wel weer met wat meisjes(-roze)achtigs. Misschien niet al te fashionable zoals onze Sonja, maar wel helemaal op z’n Jungles. ūüėČ

Sonja vertelt: “Ik weet het zeker, het wordt een..”

De omgeving; voor de elf weken en dus bekend werd dat we er twee verwachten: “het wordt een jongen, ik weet het zeker”. “Nee hoor, een meisje.” ” Nee, echt een…” En zo verder. Nee hoor, ¬†ik had zelf verre van een idee over wat Het Geslacht zou worden. Of eigenlijk zijn, het is al een jongen/ meisje, alleen weten we dat nog niet.

Of allebei. Dat kan ook nog dus. En wordt nog misschien realiteit ook. Nooit gedacht √ľberhaupt om er twee te krijgen, ¬†dus altijd meer met het “wordt het een roze of blauwe kamer”, en niet “het wordt een paarse (o.i.d.)”. Gek hoe je je eigenlijk vanzelf instelt op een, en vergeet dat een meerling altijd mogelijk is.

Toen ik erachter kwam dat het er twee waren, zei ik meteen al: “dit is een twee-eiige tweeling, jongen/meisje”. Niet een wens, een droom of een ander zesde zintuig, gewoon een voorgevoel. Misschien het bekende moedergevoel? Don’t know, even onzeker als het feit of er vorige week bij 15 weken al zeker te zeggen was dat ze twee verschillende geslachten hebben. Sowieso was het jochie zichtbaarder (verklaarbaar gezien een piemeltje, hoe klein dan ook, vast wel zichtbaarder is dan als dat er niet zit), dus blauw, ¬†stoer, ¬†stoeien en voetbal. Alhoewel… Misschien wel roze, barbies, poppen en tutten. Voor de jongen, want wie zegt dat je een stoere voetballer krijgt? Een stoere paardrijder in net zo welkom! En het andere geslacht? Dat blijft nog even geheim, ook voor mij overigens – want daar durfde de echoscopist nog niets over te zeggen.

Lees verder: “Hoe moet dat allemaal in je huis met een tweeling? Het verschil in huisvesting”.

Klets gezellig mee in de reacties over je zwangerschap. Heb jij een voorgevoel over het geslacht? Enne… klopte het?

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar ‚Äúhet verhaal achter het verhaal‚ÄĚ. De balans der dingen, haar struggle.

1 Reacties

  1. Helemaal in het begin van de zwangerschap dacht ik een jongen, maar dat was meer omdat ik daar al een naam voor had. Al vrij snel had ik het gevoel dat het een meisje was en ja hoor… Een beeldschoon meisje is het!
    …Nicole schreef als laatst…Ik ben een winnaar!My Profile

Schrijf een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.