Jaja… Dit is de tijd waar ik altijd bang voor ben geweest. Het drammen, dreinen, hoofd ter aarde storten en krijsen tot de mussen van het dak knallen.. Dreumesgedrag. En mijn angst is niet ongegrond. Want dit is die o zo cruciale periode waarin het allemaal Goed Mis kan gaan (*denkt aan The Nanny enzo). Hallo, ik ben Lori en ik heb een probleem. Mijn drammende dreumes… en ik ben gefrustreerd. Haha 😉

Behoefte aan goede regels bij een drammende dreumes

Oké, actie in de tent, behoefte aan regels lees ik in de “Oei Ik Groei” bijbel. Goed. Logisch. Regels. Gaan we doen. Ik noteer en doe een poging consequent zijn en vasthouden aan de regels..

  1. De keuken is vanaf nu Verboden terrein! Geen hond. Geen kind. Keuken=gevaarlijk.
  2. Dit is van MA-MA (zoals telefoon) en dít is van kindjelief (autootje ofzo).
  3. Met eten gooien mag niet meer. De Rapley ontdekkingsfase hebben we nu toch hoop ik wel gehad. De hond is inmiddels twee keer zo dik door dat rondslingerende eten overal. Je weet het best, dus doe maar niet alsof 🙂
  4. Keihard huilen op straat (my worst nightmare) is na één keer waarschuwen ook klaar. Het spelen is voorbij en je gaat maar lekker thuis op de gang.

Klaar dan nu? Meneer of mevrouw drammende dreumes 

…Ojee, klinkt heftig? Maar zo ga ik het proberen aan te pakken de komende tijd. Hoe gaan jullie om met dreinende, doorgedraaide dreumesen? En welke “strenge” regels staan bij jullie bovenaan de lijst?

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en is altijd benieuwd naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

8 Comments

  1. Ik ben blij dat die fase hier voorbij is, want soms is dat best wel heftig. Ik denk dat grenzen stellen, structuur en duidelijke regels het belangrijkste zijn. Dat is op elke leeftijd trouwens zo volgens mij.
    En je vooral niet schamen als je dreumes amok maakt in de supermarkt of zo en je haar hier voor berispt.
    …Miss Milla at Home schreef als laatst…De rare dingen des levensMy Profile

  2. Oh wat herkenbaar. Maar gelukkig gaat het ook weer over (net op het moment dat je denkt dat deze fase nooit over gaat haha!)

  3. Oh jee, zo herkenbaar! En nu twee dreumesen verder heb ik nog steeds af en toe mijn handen in het haar. Soms lijkt wat je doet super goed te werken (yes, supermom!) en dan ineens, uit het niets, duikt er weer zo’n lekkere fase op. (niks supermom dus) Nou ja, adem in, adem uit, en het gaat allemaal weer voorbij. Het maakt je in ieder geval wat dankbaarder voor als ze ineens heel lief zijn. 🙂 Sterkte!

Write A Comment

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.