Dag lieve lezers. Wat een gekke tijd, hè. Ik voel me aan de ene kant redelijk nuchter, aan de andere kant houd het corona gebeuren me dusdanig bezig dat ik erover droom. Vandaag geef ik jullie daarom een uitgebreide update over hoe het met ons gaat. Hoe sta ik in het corona verhaal en op welke manieren raakt het mij persoonlijk? Ook klets ik je bij over het herstel van het gebroken been van mijn zoon, mijn nieuwe werk (happy-de-peppy op foto vóór alle toestanden) en hoe zit dat nou toch met die vriend van mij? ????

Had je de vorige persoonlijke update al gelezen?: “Gips eraf, weekendje Ardennen en nieuw werk”

Corona

En de effecten op mijn gezin

Dochterlief heeft al maanden een kuchje en nog vóór de scholen officieel dicht moesten, werd zij “geweigerd” in de klas. Zowel juf als ik weet dat dit bij haar een tic is, maar ik snapte ook dat er ergens een lijn getrokken moest worden. Conclusie; ik hield dus al iets eerder dan de rest, rekening met de komende weken thuis blijven. Ik heb een Squla account gekocht. En met dochterlief besproken dat ze thuis blijft en weer thuisschool krijgt.

Lees ook: “Leuke Oefenboekjes Voor Kleuters Groep 1-3 & Leerzame Online Spelletjes (Review De Bijlesmeester)

Huidcongres en training afgelast

Vervolgens werd een ontzettend interessant huidcongres afgelast. Dikke pech, want ik had precies 2 dagen daarvoor toch een kaart kunnen bemachtigen van de toen uitverkochte bijeenkomst.

Morgen heb ik verder een detox-training. En ik had opvang geregeld voor de kleinste, maar dubbele pech. Want nu mogen beide kindjes niet weg. Gelukkig gaat de training wel online door, dus ik ga de uitdaging morgen aan met twee kids thuis ????

Ontslag en zorgen voor elkaar

Om nog een schepje erboven op te doen is mijn nieuwe werk ook opgeschort. Volkomen begrijpelijk, maar wel shit voor de inkomsten! Mijn familielid is trouwens helemaal ontslagen, dus het kan altijd erger ☹️  Gelukkig hebben we een kleine buffer en gaan we in deze tijd extra goed voor elkaar zorgen. Maar ik besef me terdege dat er ook een hoop mensen zijn die helemaal in de shit zitten en mijn hart gaat naar hen uit. Ik hoop dat we elkaar veel liefde, begrip en zorg kunnen bieden in de ruimste zin van het woord. Hoe staat het ervoor bij jou qua werk? Welke gevolgen ervaar jij?

Hoe ga ik “om” met corona?

Oké, ik begon met ajoh griep maar dan erger, dat komt wel goed. Maar nu met de voelbare spanning op staat, denkbare gezondheids- en economische gevolgen voel ik ook een innerlijke spanning. Ik probeer nuchter te blijven. Maar van de week werd ik wakker en ik voelde me ziek. Shit, ik heb corona! Even later werd ik wakker en dacht; huh ik voel me helemaal niet ziek.. Bleek een droom dus. Zo zie je maar hoe het leeft van binnen..

Na de speech van onze Rutte vandaag 16 maart, ben ik het eens met de beslissing; gedoseerd mensen ziek laten worden. Ik denk dat er veel ziek gaan worden, en spreiding omwille van de ziekenhuizen is het beste dan. Zo kunnen we zoveel mogelijk zieken helpen. MAAR ik probeer voor mijzelf ook zo te denken: niet iedereen die Corona krijgt wordt ziek, het kan óók mild of onzichtbaar verlopen. Of erger, maar wél te doen. De kans op complicaties is er zeker, maar HOEFT niet. En hoeft ook niet altijd de dood als gevolg te hebben. Niet om het te bagatelliseren. Maar deze gedachtegang maakt me wat positiever. Minder angstig. 

Grip op de situatie

Verder geeft het me enigszins grip op de situatie door zoveel mogelijk mezelf (en de kids uiteraard) gezond te houden zodat áls ik ziek word, ik een zo sterk mogelijk immuunsysteem heb. Ik wil me ook nog verder verdiepen in het ziekteproces zelf. Kennis (over eigen lichaam en gezondheid) is macht, zoals ik dit heb mogen ervaren bij de hypnobirthing als geboortevoorbereiding.

Mijn keuzes nu in het corona verhaal

  • Voldoende groenten en fruit
  • Voldoende water drinken
  • En voldoende (nacht)rust
  • Extra multivitaminen / vitamine c
  • Matigen ???? (tot geen) alcohol (jeej Radler)
  • Genoeg zon/daglicht; veel buitenlucht
  • En wandelen
  • Angst niet toelaten, niet me gek laten maken door 1000 meningen dus;
  • Lief zijn voor mezelf
  • Begripvol, behulpzaam en liefdevol naar anderen
  • Solidair naar volk, door de algemene maatregelen te volgen, maar toch ook zoveel mogelijk het dagelijkse leven door te zetten. Tranquillo als motto..

Herstel gebroken been zoon, gaat niet van een leien dakje

Iets heel anders, maar ook mijn realiteit. Het is nu 5 weken nadat het gips van het been van onze zoon is verwijderd. In de tweede week durfde hij er pas weer op te staan, maar alleen met schoenen aan. Dat is nog steeds. Ik merk een angst als hij op blote voeten is en hij vertikt het om er dan op te gaan staan. Op het loopfietsje gaat hij trouwens wel.

De sok moet en zal om het voetje van zijn aangedane been blijven.

Ik zit nu toch wel te denken aan fysiotherapie, maar in deze corona tijd weet ik ook niet zo goed wat ik nu moet doen. Ergens ben ik van; vertrouw op zijn tijd. Het komt wel goed. Maar ik wil ook realistisch zijn. Dat als fysio nodig is, ik niet te laat wil starten. Ik twijfel.. tips zijn erg welkom!

Gossip dingetje; hoe zit dat nu toch met mijn nieuwe vriendje 😉 

Na mijn scheiding had ik besloten; geen vriend voorlopig! Eerst aan mezelf werken! Toch deed de kosmos me al na 3 weken pardoes tegen een leuke vent aanfietsen! Dat zijn veel uitroeptekens, maar nog meer vraagtekens volgden. Doe ik hier wel goed aan? Wat wil ik in mijn leven? Wie ben ik nu? Wat moet ik aan met deze nieuwe gevoelens en chemie? Dit is toch veel te snel, het is onmogelijk. En ga zo maar door.

Afijn, en zoals in elke nieuwe relatie, kregen ook wij onze eerste ruzie. En zo lekker rigoreus als ik ben; zei ik: dikke toedeloe! Hier heb ik he-le-maal geen zin in. Tot ik erachter kwam, dat ik mijn eigen sores (of rugzak, hoe je het noemt) vrolijk mee sleep naar de volgende. Je eigen probleempunten blijven je eigen probleempunten, totdat je er zelf iets aan doet. En toen gingen mijn ogen open en bleek onze connectie er één, waarin ik JUIST kon praten. Interessant.

Ik merk dat ik langzaam open ga, want het is heel dubbel. Ik ben verliefd en tegelijkertijd rouw ik om mijn vorige relatie. Gelukkig kan ik ook dit kwijt bij mijn nieuwe vriend. Ik krijg heel veel positieve energie van hem en tegelijkertijd kost het me soms ook energie. Dat is vooral bij sommige moeilijke en diepe gesprekken. Maar de uitkomst daarvan is wel weer een bevrijding. En dan dat dingetje.. wanneer noem je iets nu “relatie”? Ik weet dat ik NU gewoon heel graag met deze man ben (L).

Wederom moet ik er allemaal gewoon niet zo veel bij nadenken, maar ja dat doe ik gewoon lekker toch. That’s me, can’t help it. Maar deze leukerd helpt me op zo’n liefdevolle manier connecten met mijn gevoel en ware zelf, dat ik eigenlijk JUIST door deze relatie aan mezelf werk. Typisch toch?

En dat wil maar weer zeggen dat we (ik) nooit in control zijn. Het leven loopt zoals het loopt. Het gaat om de keuzes die je maakt. En daarbij is je gevoel weer heel handig. Ode naar mijn nieuwe mannetje ???? Relatie, vriend, man? Pfff fuck de naam van het beestje, fuck het beestje (geintje, laten we vooral ook blijven lachen) Veel liefs!

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

Schrijf een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.