Ik swipe de camera omhoog en neem een pose naar links, draai mijn hoofd iets naar rechts, trek vervolgens mijn lip omhoog en frons mijn wenkbrauwen. Het volle aanrecht met dat vieze bakje Senseopads is niet bepaald een boeiend decor, mijn lievelingstrui zit vol shabby pluisjes en ik ben op zaterdagochtend aan het werk achter mijn laptop, zonder spannende weekendplannen. De blurry camera weerspiegelt het yoghurtontbijt met de kids en ik zie een rimpel. Laat maar, geen selfie vibe vandaag. Wie gaat deze selfie van mij boeiend vinden?

Verge-liken

De moordende concurrentie op #selfie heeft wél een succesvolle foto kunnen plaatsen. En ik scrol langs verbluffende spiegelbeelden, poppedeintjes met grote ogen en lange wimpers, nog meer make-upkunstwaardige schoonheidsmaskers en geile torso’s op zonnige contreien die klaar zijn voor het weekend vol fun! Blegh, nepperfectie. Alhoewel.. Ze zijn wel mooi. Zijn zij gelukkiger dan ik? Ik zwijmel even weg naar een leven aan het strand op een grote jacht, luxueuze feestjes en wakker worden zonder wallen.

Even vergelijken met mijn Insta-life. Ik heb een zie-mij-lekker-in-het-zonnetje selfie, een kijk-ons-zielig-zijn-in-het-ziekenhuis selfie en een kijk-mij-zo-mooi-zijn selfie. Hmm.. Gewoontjes. En meer dan 20 likes scoren ze ook niet. Misschien heb ik meer volgers nodig?

Lees ook: Column | Taalfoutjes van bloggers, exclusief ik 😉

WTF ben ik toch allemaal aan het doen. Waarom deelt iedereen die selfies überhaupt? En wat wil ík eigenlijk laten zien of bereiken met die selfies? Een beetje aandacht, reacties, likes, iets nieuws op mijn tijdlijn? En waarom komt zo’n gewone selfie dan niet door de selectie door niemand anders dan c’est moi? Is gewoon niet gewoon goed?

Selfie, selfie aan de wand…

Dan brengen de spiegelselfies met façades deels verstopt achter een klauwerig handje met een telefoonachterkantje, me op een idee. Ik ren met twee treden tegelijk de trap op en sta abrupt stil voor mijn échte selfie in de badkamerspiegel. Vind jij mij leuk? Ik haal mijn schouders op, “Mja, ja. Jawel”. Plop. 1 like. De enige die ik nodig heb.

Afbeelding: Pixabay

Author

Tikje eigenwijze 30+er en moeder van dochter (7) en zoon (3) met co-ouderschap. Een denker, houd van creatief schrijven en luistert naar “het verhaal achter het verhaal”. De balans der dingen, haar struggle.

2 Reacties

Schrijf een reactie

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.