Vroeger – pre-kindertijd – gingen bevallingsverhalen hijgend mijn ene oor in, en schreeuwend mijn andere oor uit. Zucht.. die melodramatische details ook. Maar sinds ik zelf de goddelijke oerkracht van een geboorte heb meegemaakt, ben ik een weekdier geworden. Kom maar op met die prachtige geboorteverhalen! En hierbij de mijne.
Ook lezen: “Maak je eigen baby magazine! (Fotoboek zwangerschap)”
Inhoud
Mijn bevalling: hoe onze dochter werd gelanceerd
Donderdag worden wij om 21.00 uur verwacht in het ziekenhuis op de afdeling verloskunde om te worden ingeleid. Na een half uurtje ctg, om te kijken hoe het met de baby gaat (hartslagmeting en meting buikspanning), krijg ik een inwendig onderzoek en word er een tabletje ingebracht om de baarmoedermond week te maken. De baarmoedermond bleek al wel iets verweekt, maar zit nog te ver naar achter.
Ik hoop maar niet dat het te lang duurt
Vol spanning, opwinding en nog duizend andere emoties denk ik: ‘Ik hoop maar niet dat dit lang gaat duren, want volgens de gynaecoloog kan zoiets in het slechtste geval wel 3 dagen duren.’
Om 23.00 uur gaat mijn man naar huis en blijft telefonisch paraat. Ik probeer wat te slapen maar het is te druk in mijn hoofd om echt diep in slaap te komen. Daarnaast heb ik harde buiken en een beetje menstruatieachtige krampen. Een goed moment om de ademhalingstechnieken van de zwangerschapscurus om te ontspannen te oefenen. Ik val een lange tijd later in een lichte slaap.
De nacht gaat stilaan over in de ochtend, en dan..!
De volgende ochtend ben ik om 6 uur al wakker. De dag begint vroeg met opnieuw even een ctg (een uur). Om half 8 opnieuw een inwendig onderzoek voor het tweede tabletje. Blijk ik al 2 cm ontsluiting te hebben. Dat valt me alles mee! Helaas gaat baby’s hartslag naar beneden, waardoor het tweede tabletje nog even moest wachten en ik nog een uur opnieuw aan de ctg moet.. Na het derde inwendige onderzoek om half 9, blijk ik 3 cm ontsluiting te hebben en dan wordt eindelijk het tweede tabletje ingebracht.
Mijn vliezen breken?!
De dokter zegt met een neutraal gezicht: “Als dit zo door gaat mogen straks om 11 uur je vliezen worden gebroken.” Oh gosh. In de tussentijd lopen wij wat door het ziekenhuis en worden de krampen en harde buiken iets meer, maar nog steeds heel goed te doen.
En dan, op naar de verloskamer
Om 11 uur gaan wij dan naar de verloskamer. Super spannend! Ik blijk nog steeds 3 cm ontsluiting te hebben. Dat valt tegen. Ze gaan mijn vliezen doorprikken – niet fijn – en het warme vruchtwater gutst over mij heen – ook niet fijn. Nog geen minuut later dient de eerste echte wee zich aan. En ik weet niet wat me overkomt!
OOOOO MMMMM GGGG
Mijn god. Dit zou ik geen uren vol kunnen houden, denk ik meteen. Achter elkaar komen de weeën in een storm over mij heen en na 3 kwartier vraag ik om pijnstilling. Weer een inwendig onderzoek en blijk ik ineens 7 cm ontsluiting te hebben. Huh?!
Voor een ruggenprik is het al te laat, maar een pijnstillend infuus wordt voorbereid, waarop ik ineens persdrang voel. IK. MOET. PERSEN! De verloskundige voelt en zegt ineens dat ik na de volgende wee op mijn rug moet liggen en mag gaan persen. Oke?! Ik heb dus al ineens 10 cm ontsluiting, binnen het uur! En geen pijnstilling dus. Te laat.
Supersnel en ineens die persweeën
Na 3-4 persweeën valt baby’s hartslag weg en moet ze er snel uit. Ik krijg in een volgende wee verdoving en in die daarop een knip en zet alles op alles. Ik kan alleen maar denken: DAT KIND MOET ERUIT!!!! Er word op mijn buik geduwd en mijn man, mijn moeder, de verloskundige en verpleegkundige moedigen mij keihard aan.. En daar ben jij.. binnen 16 minuten! Je werd zowat gelanceerd. Je bent geboren.
Lees ook: “Hoe maak je het knip litteken bij je vagina weer soepel? (ingeknipt bij de bevalling)”
De placenta
Tot slot moet de placenta er nog uit. Die kwam niet meteen los waardoor ik wat extra bloed verloor. Ik krijg nog wat hechtingen maar jij lag op mijn buik, het mooiste dat me ooit is overkomen.
Lees ook: De geboorte: hopelijk nu natuurlijk, thuis en in bad
Bevallen en geboorte. Ik kan niks specialers bedenken. Heb jij je bevallingsverhaal ergens opgeschreven? Deel je verhaal of link hieronder. Ik lees het met liefde (L)
5 Reacties
Mooi verhaal, en wat leuk dat je het hier deelt. Leuk om te lezen, mijn bevalling is iets anders verlopen, maar je krijgt er iets prachtigs voor terug. Leuk detail trouwens, mijn dochtertje is op 9 mei geboren, 1 dag eerder dan Lieve.
Wat een bijzonder verhaal, altijd mooi om terug te lezen. Wat heb je er trouwens een mooi magazine van gemaakt. Is weer eens wat anders. Je bent duidelijk erg ervaren in het maken van fotoboeken, knap hoor!
Leuk om je ervaring te lezen.
Mijn eerste bevalling heb ik ergens kort opgeschreven. De tweede nog niet. Hoewel inmiddels ruim 1,5 jaar geleden weet ik nog bijna elke minuut te vertellen wat er gebeurd. De bevalling staat in mijn geheugen gegrift. Je brengt me wel op een idee om het toch even op papier te zetten. Misschien dat ik hem wel deel.
…Petra schreef als laatst…Liebster Award
Oh iets te snel..
Goed dat je t geschreven hebt, is gewoon heel bijzonder en persoonlijk zoiets!!
…Nicole schreef als laatst…The thankful project #1
Ik ben bezig met mijn verhaal op papier te zetten en ben hem ook van plan te publiceren..
…Nicole schreef als laatst…The thankful project #1